นวนิยาย เรื่องบัลลังก์รักป่าเถื่อน ตอนที่ 10 หนี
“โปรดทราบ เครื่องบินของสายการบินไทย เที่ยวบินที่ ทีจี
219 ซึ่งเดินทางมาจากกรุงลอนดอนได้มาถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิแล้ว
ขอบคุณครับ” เสียงของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินประกาศให้ผู้โดยสารทราบ
ว่าเครื่องพร้อมที่จะลงจอดแล้ว
เมื่อปกรณ์ตัดสินใจที่จะหนีจากครอบครัวเพื่อตามมาอยู่กับกวินคนรักที่ประเทศไทย
จึงตัดสินใจลาออกจากงานแล้วได้พากันหนีออกจากบ้านที่กรุงลอนดอนแล้วกลับมาที่เมืองไทย
โดยปกรณ์นั้นให้ลิสาเพื่อนสนิทช่วยโกหกคุณหญิงพจนีช่วย
“ฮัลไหล ฮัลโหล แม่ครับวินกลับมาเมืองไทยนะ” เมื่อกวินเดินลงมาจากเครื่องจึงรีบโทรหาแม่ในทันที
“อ้าว!! มายังไงลูก” เสียงแม่ของกวินดังออกมาจากโทรศัพท์ด้วยความตกใจ
“เดียววินเล่าให้ฟังครับ”
กวินตอบแม่ด้วยความเร่งรีบ
ความงามของหุบเขาและธรรมชาติที่สวยงามของดอยสุเทพ
เป็นที่ที่นักท่องเที่ยวชอบไปเที่ยว
โดยเฉพาะสวนองุ่นและสวนส้มที่พ่อและแม่ของกวินได้ปลูกเอาไว้บนพื้นที่ของตนเอง
ซึ่งพ่อของกวินจะเป็นนอนเฝ้าสวนกับคนงานอีกหลายๆ คน
ซึ่งในวันนี้เองกวินได้พาปกรณ์มาพักที่ไร่องุ่น
เพราะกวินเองกลัวว่าคุณหญิงพจนีจะตามมารังแกตนอีกหากตนพักอยู่ที่บ้าน
“วันนี้ผมจะพาคุณไปพักที่ไร่องุ่นนะ คุณ OK ไหม”
กวินบอกปกรณ์ด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าๆ เพราะกลัวว่าคุณชายอย่างปกรณ์นั้นจะอยู่ไม่ได้เพราะไม่มีแอร์
ไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกใดๆ มีแต่พัดลมและอาหารพื้นบ้าน
“ผม OK ผมอยู่ได้หมดแหละ
ไม่ต้องเป็นห่วง” ปกรณ์ตอบพลางอมยิ้มและส่งสายตาไปที่กวิน
จากนั้นกวินเดินลากมือปกรณ์เข้าไปในห้องพัก ที่เป็นห้องพักของตนเองครั้งเมื่อมาอยู่ที่ไร่
ซึ่งเป็นห้องเล็กๆ มีห้องน้ำในตัว
“วันนี้เรานอนที่นี่ก่อนนะครับ” กวินพูดกับปกรณ์ในขณะที่ตัวเองนั้นนอนอยู่บนตักของปกรณ์
ส่วนปกรณ์เมื่อเห็นกวินทำท่าแบบนั้น จึงได้ใช้มือลูบไปที่หัวเบาๆ พร้อมตอบ “ได้ครับ
ผมอยู่ที่ไหนก็ได้ขอแค่มีคุณ”
ทั้งคู่ใช้ชีวิตช่วงเวลาหนึ่งอยู่ที่ไร่องุ่นอย่างมีความสุข
โดยไม่ต้องระแวงว่าใครจะมาทำร้าย หรือกลั่นแกล้ง
เมื่อทั้งคู่มีความสุขได้ไม่นานก็เกิดเรื่องต่างๆ
ตามมาไม่เว้นในแต่ละวัน เมื่อปกรณ์เข้ามาในชีวิตของกวินในช่วงที่อยู่เมืองไทย ทำให้ครอบครัวของกวินนั้นไม่มีความสุขเลย
เหมือนมีคนคอยติดตาม คอยจับผิดอยู่ตลอดเวลา
“วิน…แม่ว่าบ้านเราพักนี้มีแต่เรื่องนะลูก”
แม่กวินพูดกับลูกชายด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดพร้อมกับเอามือกุมขมับขณะที่กำลังนอนเล่นอยู่บนโซฟาในบ้าน
“ยังไงครับ แม่”
กวินหันหน้าร้องไปถามแม่ด้วยความสงสัยและสีหน้าที่ตกใจ พลางเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ
“คืน พักนี้ เหมือนมีคนคอยจับผิดที่บ้านเรานะ” แม่ตอบกวินพลางเอนตัวลุกขึ้นนั่งจากโซฟา
กวินตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับครอบครัวตัวเองให้ปกรณ์ฟัง
เพื่อที่จะได้หาทางออกเพราะกวินเองก็ไม่อยากให้ใครมาเดือดร้อนเพราะตนอีกต่อไป
จนกระทั่ง….
Cr.สวยคม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น