บัลลังก์รักป่าเถื่อน
ตอนที่ 9 เลือก
เมื่อกวินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ปกรณ์ฟัง
ความจริงทุกอย่างก็ถูกเปิดเผย ที่ผ่านมากวินถูกแม่ของปกรณ์นั้นกลั้นแกล้ง
โดยจับตัวไปไว้ที่เกาะแล้วกลั่นแกล้งต่างๆ
จนกวินนั้นได้รับบาดเจ็บและเข้าโรงพยาบาล
โดยมีคนได้ช่วยกวินไว้และพามาส่งที่โรงพยาบาล
“ทำไมแม่ต้องทำแบบนี้ด้วย” ปกรณ์พูดคนเดียวพลางก้มหน้า
พร้อมกับกุมมือกวินไว้
“ผมต้องคุยกับแม่ให้รู้เรื่อง
ชีวิตคนทั้งคนทำอย่างงี้ได้ยังไง” ปกรณ์พูดกับกวินด้วยน้ำเสียงที่โมโห
“ไม่เป็นหรอก รอดมาได้ก็ดีแล้ว” กวินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ
พร้อมกับเดินเข้าไปในพักของโรงพยาบาล
จู่ๆ เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็ขึ้น
เมื่อคุณหญิงพจนีเธอเดินทางมาที่โรงพยาบาลเพื่อบริจาคสิ่งของเครื่องใช้
ให้แก่โรงพยาบาล
ทันใดนั้นสายตาของเธอก็มองไปเห็นปกรณ์ผู้เป็นลูกชายกำลังเดินตามผู้ป่วย ซึ่งเธอสงสัยว่าลูกชายมาทำอะไรที่โรงพยาบาล
เธอจึงตัดสินใจเดินตามเข้าไปดู
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก” เสียงคุณหญิงพจนีกำลังเคาะประตูของห้องพักผู้ป่วยหมายเลข
119
เมื่อเสียงเคาะประตูเงียบลงก็ยังไม่มีใครเดินออกมาเปิดให้
เธอจึงตัดสินใจเปิดเข้าไปด้วยความสงสัย
“ว๊าย ว๊าย ว๊าย !!! มันคืออะไร”
เสียงของคุณหญิงพจนีร้องดังลั่นเมื่อเปิดประตูเข้าไปข้างในห้องพักผู้ป่วย
เพราะสิ่งที่เธอเห็นนั้นเป็นภาพที่ลูกชายของเธอกำลังโอบกอดอยู่กับกวินพร้อมกับท่ากำลังจะจูบกัน
“เฮ้ย!!! แม่มาได้ไงครับ” ปกรณ์หันหน้าร้องถามแม่ด้วยความตกใจ
ในขณะที่กวินนั้นทำตัวไม่ถูก เพราะกลัวว่าคุณหญิงพจนีนั้น
จะกลั่นแกล้งเธออีก แต่ด้วยความที่กวินไม่ได้คิดอาฆาตหรือคิดอะไร
ก็ได้ยกมือขั้นไหว้พร้อมกับก้มหน้าลงเล็กน้อย
“สวัสดีครับ คุณหญิง”
“เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ สิ่งที่เธอกำลังทำ” เสียงพูดที่ดูโกรธมากของคุณหญิงพจนี ที่กำลังต่อว่ากวิน
“แม่ครับ ทำไม แม่ต้องทำแบบนี้ด้วย ผมรู้ความจริงหมดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
ปกรณ์พูดกับแม่ด้วยน้ำเสียงที่โกรธเคือง พร้อมกับท่าทางที่ไม่พอใจ
“เกิดอะไรขึ้น ยังไง” เสียงคุณหญิงพจนีร้องดังขึ้นเหมือนกับจะปฏิเสธว่าเรื่องที่ปกรณ์พูดนั้นไม่เกี่ยวกับตัวเอง
“คุณใจเย็นๆ ค่อยๆคุยกับแม่ดีๆ” กวินพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ รู้สึกผิดเหมือนเป็นตัวต้นเหตุให้ปกรณ์กับแม่ต้องมาทะเลาะกัน
“หุบปากไป เพราะแกแหละถึงให้ฉันกับลูกต้องมาทะเลาะกันแบบนี้”
คุณหญิงพจนีก็ยังไม่รู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่อย่างไร
“แม่ กล้าพูดแบบนี้ได้ยังไง เพราะแม่นั้นแหละ” ปกรณ์พูดดังขึ้นด้วยน้ำเสียงโมโหเสียงแข็ง
“ฉันให้แกเลือก ระหว่างแม่กับมัน” คุณหญิงพูดขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปทางกวิน
ให้เลือกระหว่างคุณหญิงพจนีกับกวินว่าจะเลือกใคร
กับท่าทีที่มั่นใจว่ายังไงก็ต้องเลือกตน
“ขอโทษนะแม่” ปกรณ์พูดขึ้นพร้อมกับจูงมือของกวินเดินออกจากห้องพักไป
คุณหญิงพจนีได้แต่ยืนงง ว่าลูกทำไมไม่เลือกตัวเอง
โวยวายแล้วชี้นิ้วไปทางกวินกับปกรณ์ที่เดินจูงมือกันไปต่อหน้าต่อตา
เพราะเลือกที่จะอยู่กับแฟนมากกว่าผู้เป็นแม่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น